دستیابی به یکنواختی در قضاوت

یکنواختی واقعی در قضاوت از طریق تلاش در جهت متعادل کردن تصمیم های قضاوتی ایجاد نمی شود بلکه با بکار بردن تفسیر ثابتی از قوانین مسابقه ، می توان به یکنواختی واقعی دست یافت. دو وضعیت رقابتی دقیقا مثل هم نیستند ؛ یعنی وظیفه داور این است که تفسیر قوانین را مطابق قوانین بین المللی بکار گیرد .انجام این کار سبب یکنواختی و عدالت در تصمیمات داور می شود در واقع تفسیر و تشخیص درست ، مبنای بنیادی یکنواختی است .

    یکنواختی قضاوت در طی بازی ، که لازمه آن تفسیر یکسانی از قوانین مسابقه است امر ضروری در قضاوت است . با این حال یکنواختی قضاوت در بین داوران نیز به همین اندازه مهم است یعنی داور خوب کسی است که قوانین را به درستی و با یکسانی در داخل و خارج از بازی اعمال کند.دستیابی به یکنواختی لازم برای یک قضاوت عالی، مستلزم دو ظرفیت است . ظرفیت اول شامل نشان دادن یک تکنیک صحیح ، دانستن قوانین و ارائه ویژگی هایی است که قبلا توصیف شد. اگر داوران به دلیل اینکه اشرافی بر تفسیر قوانین ، جا گیری اصولی و تکنیک های قضاوتی خاص رشته ورزشی خود ندارند ، به راحتی دچار عدم یکنواختی در قضاوت می شوند، این نقص ها را زمانی می توانند برطرف سازند که به نوعی یکنواختی در قضاوت دست یابند.دومین نیاز برای دستیابی به یکنواختی عالی در قضاوت شامل مهارت های روانی و هیجانی است. قضاوت یکنواخت به یک حالت روانی پایدار نیاز دارد. فراز و نشیب در عملکرد اغلب رابطه مستقیمی با بی ثباتی های روانی دارد. یک داور خوب شدن ، به یک چهارچوب روانی صحیح و حفظ آن در طی شرایط مسابقه نیاز دارد.  (مهدی آزادان داور فوتبال)